«Sonnet LXXI»

No longer mourn for me when I am dead,
Than you shall hear the surly sullen bell
Give warning to the world that I am fled
From this vile world with vilest worms to dwell:
Nay if you read this line, remember not,
The hand that writ it, for I love you so,
That I in your sweet thoughts would be forgot,
If thinking on me then should make you woe.
O if (I say) you look upon this verse,
When I (perhaps) compounded am with clay,
Do not so much as my poor name rehearse;
But let your love even with my life decay.
Lest the wise world should look into your moan,
And mock you with me after I am gone.

William SHAKESPEARE

«This above all» [or «Daily reminder»]

.... to thine own self be true,
And it must follow, as the night the day,
Thou canst not then be false to any man.

William SHAKESPEARE

«Tingëllima XVIII»

Të të përqas me një ditë në verë?
Ti je mot më i bukur e i dlirë:
Se gonxhet në maj i shkund ndonjë erë
Dhe verën koha shpejt e lë të lirë;
Me raste syri i qiellit nxeh shumë
Dhe shpesh çehren e florinjtë ia zbeh diç
Se çdo bukuri e rrëmben një lumë
Prej fatit a prej natyrës bëhet hiç.
Por verën ti do ta kesh përjetë pas
Dhe bukurinë tënde do ta shpëtosh;
As hija e vdekjes ty s'ka për t'u qas
Me dritë përjetësie do të rrosh.
Sa rron njeriu a sa shikon një sy
Aq rron ky varg të japë jetë për ty.

Uilljam SHEKSPIR

«Tingëllima LXI»

Ti do që nuri yt hapur t'më mbajë
Të rëndat qepalla netëve plot mall?
Ti uron që vegimet t'm'i shpërndajë
Hija jote që dritn' e syve më tall?
Mos vallë shpirtin tënd dërgon prej teje,
Së largu t'u hyjë bëmave t'mia,
Q'orë kote, turp të nxjerrë prej meje,
Arsyen, thelbin ku lind xhelozia?
O, jo! Dashuria jote ka një fund:
Është e imja që më zgjon këtë rast;
Vetë e imja që prehjen time mund,
Për hirin tënd të bëjë rojë çdo çast.
Ty të ruaj ndërsa zgjohesh tjetërkund,
Larg prej meje, ku një tjetër të përkund.

Uilljam SHEKSPIR

SHËNIM: Për herë të parë bëra një përkthim poetik (jo fjalë-për-fjalë) dhe vendosa ta nis me tingëllimën time të parapëlqyer të Shekspirit. U mundova të ruaja formën e rimës dhe kuptimet e vargjeve të pacënuara.

[Origjinali:

Is it thy will thy image should keep open
My heavy eyelids to the weary night?
Dost thou desire my slumbers should be broken,
While shadows, like to thee, do mock my sight?
Is it thy spirit thou send'st from thee
So far from home, into my deeds to pry,
To find out shames and idle hours in me,
The scope and tenour of thy jealousy?
O, no! Thy love, though much, is not so great:
It is my love that keeps mine eye awake;
Mine own true love that doth my rest defeat,
To play the watchman ever for thy sake:
For thee watch I whilst thou dost wake elsewhere,
From me far off, with others all too near.

William SHAKESPEARE]