Perspective

Rachel Maddow echoes and puts into perspective what I have always believed about the role of government.

Healthy at Last

Many friends of mine and I rejoiced today because a semblance of the medical protections and assurances that our industrialized peers have had for decades is now available to Americans.

In the face of the misinformation out there, here is Rachel Maddow, redoubtable as ever, listing the benefits that a great number of us will now enjoy, but that Republicans are already moving to repeal.

A Portrait of Americans as Dupes of Fox News

No comment.

Of Fear

Fear has become the motivating force behind Republican talking points and, to my chagrin, it is quite effective. People are more prone to succumbing to fear-driven rhetoric than any other and of course it's going to work!

Paul Krugman puts it into the context of the calvary that was the passing of this healthcare reform bill.

90 Types of Bitches

This list of ninety types of bitches was allegedly compiled by a third-grader. I don't know how much I believe that, but it's funny nonetheless.

Here's a preview:

(Found via boingboing)

«And it was worth repeating»

Just click HERE and open your world up to some of the most clever one-liners pronounced by Bea Arthur's character in The Golden Girls, Dorothy Zbornak. FUN!

(The Daily Dish)

«Një mendim vetëtimthi»

I humba të gjitha, po lypës s'u ktheva,
S'ia zgjata dorën askujt dhe veten e mbajta.
Ç'u bënë vajzat më të bukura Drita, Maria dhe Eva?
Atyre dorën me gaz mund t'ua mbaja.

Po të gjitha ato u plakën si unë
Dhe bukurinë e dikurshme s'e kanë,
Megjithatë drejt tyre synoj nganjëherë më shumë
Sesa drejt guhakërve me qyrk e famë.

I humba të gjitha, më mbetën vetëm kujtimet dhe kockat,
Më mbeti lëkura dhe bebja e syrit tok me shkëndijat.
Tani përballë shtëpisë sime këndojnë bretkosat,
Gëzohem se janë të gjitha të mijat.

Dritëro AGOLLI

«O kurbet i shkretë»

Me sadopak shovinizëm, po ju jap përfaqësimin më se të denjë të [kooperativës së (?)] Drenovës së Korçës në Festivalin Folklorik të vitit 1978, ku kënga fitoi çmimin e parë.

O kurbet i shkretë na le pa shtëpi

Qaj moj zemra ime,
Zemra ime qaj për Shqipërinë

Me zemër zhuritur për Shqipërinë

Qaj moj zemra ime,
Zemra ime qaj për Shqipërinë

Mbetën nënat tona gjithë jetën në zi

Qaj moj zemra ime,
Zemra ime qaj për Shqipërinë

Mbetën gratë e gjora pa bukë në magje

Qaj moj zemra ime,
Zemra ime qaj për Shqipërinë

Mbetën motrat tona me lotë përmbi faqe

Qaj moj zemra ime,
Zemra ime qaj për Shqipërinë

Mbetën buzët plasura shami përmbi vetulla

Qaj moj zemra ime,
Zemra ime qaj për Shqipërinë

Kënduar nga Lefter PULICI

S'mbahet shtëpia me miell hua

Sipas gazetës Shekulli, çmimet ushqimore kanë pësuar rritje të ndjeshme kohët e fundit në Shqipëri. Rritja më e shpejtë ka qenë gjatë gjashtë muajve të fundit të vitit 2009, por ajo ka vazhduar edhe në fillimin e vitit ku ndodhemi.

Shkak për këtë është inflacioni prej 4,4%, por edhe importimi në masë i fruta-perimeve dhe mallrave të tjera nga jashtë.

Shqipëria po vidhet; kaq di të them. Më falni, se gënjeva. Mund të shtoj edhe kaq: se vjedhja ngjan me atë të viteve para '97-s, gjë që i duhet kujtuar Salës sa më shpejt, se s'mban më pilafi ujë deri në zgjedhjet e ardhshme.

Move Over Moses

Article and video below by Christopher Hitchens, found on The Daily Dish.

I especially like this one: 'Turn off that fucking cell phone—you have no idea how unimportant your call is to us.'

Harry Reid Grows a Pair

Let's hope he uses that pair to plant a good seed....

«Adieu Paris»

Adieu Paris, je me retire à la campagne,

L'ennui me gagne, assez d'champagne,

J'en ai soupé d'aller souper avec des poules,

Et de rentrer comme si l'pavé faisait d'la houle.

Adieu Paris, car j'en ai par-dessus la tête,

Faire la fête, oh, qu'ça m'embête,

Je vais me mettre au vert, vivre comme les bêtes,

Me coucher tôt et ne plus boire que d'l'eau.

Oui mais,

Avant que je te quitte

Et de vivre en ermite,

Tout là-bas loin de toi,

Oh ! Ville des merveilles,

Encore une fois,

Vidons une bouteille,

Une, puis deux, puis trois.

Oh ! La drôle de chose,

Dès qu'un bouchon explose,

Tout est bon, tout est rose,

Profitons-en, garçon !

Apportez-moi la carte,

Il faut, et allez donc !

Faire avant que je parte

Un grand gueuleton.

Adieu Paris, ville de rêve et d'épouvante,

Ville méchante, ville charmante,

Tu fais payer bien cher le bonheur que tu donnes,

Mais en mourant, on t'aime tant qu'on te pardonne.

Adieu Paris, adieu Montmartre et Notre-Dame,

Tes jolies femmes, tes vilains drames,

Toute l'éternité nous te donnons nos âmes,

Leur paradis, c'est le ciel de Paris !

[Qui en est l'auteur??]