Who is Elizabeth Warren?

Here's a collage of what she is all about:

Elizabeth Warren's Greatest Hits from Daniel Mintz on Vimeo.

Common Sense ca. 2010

While I am not quite happy with the petty nomination that the Obama administration extended to Elizabeth Warren (for the sole reason that it is not enough), I do think that any bit of her input or influence in the yet-to-come Consumer Protection Agency is undoubtedly welcomed and more than necessary. She is the foremost defender of the U.S. consumer and deserves tangible power in the creation and management of the CPA.

While her voice will be heard, I did also want to hear the arguments coming from any member of Congress against her nomination for the leading position in the Agency. Her advocacy of the middle class is unparalleled and I would welcome any congressman or congresswoman to rise up and state his or her opposition to her nomination. Obama and the Democrats would have benefited from an open debate of this sort. The fact that Obama would face openly and head-on a challenge for a true cause of the left would reassure his base of the support with which he ought to reward them for their votes. Unfortunately, though, he has yet again done something only half-way....

Without any more ranting, here is the common-sense interview Elizabeth Warren gave on The Rachel Maddow Show:

New York City

Fine, fine, I won't leave New York City hanging after sharing those gorgeous views of San Francisco. Here is a slideshow of aerial views of New York City, courtesy of The Guardian.

Preview:

San Francisco

Contemplate. Ponder. Ruminate.

Just feast your eyes!

The Unseen Sea from Simon Christen on Vimeo.

«Poezi pa fund»

Kur njerëzish rri rrethuar
përsëri kthehem drejt vetvetes
dhe pak nga pak
një nga një
filloj kundroj gishtat,
duart,
këmbët si lavjerrës
që tokën përplasin
që kohën masin
tek kalon
tik-tak
herë-herë tek-tuk
ku me duk, ku pa duk,
madje,
madje...
.
.
.
[pa fund]

«Kanga e rinisë»

Rini, thueja kangës ma të bukur që di!
Thueja kangës sate që të vlon në gji.
Nxirre gëzimin tand të shpërthejë me vrull...
Mos e freno kangën! Le të marri udhë.

Thueja kangës, rini, pash syt e tu...
Të rroki, të puthi kanga, të nxisi me dashnu
me zjarrm tand, rini.... Dhe të na mbysi dallga
prej ndjenjash të shkumbzueme q'i turbullon kanga.

Rini, thueja kangës dhe qeshu si fëmi
Kumbi i zanit të përplaset për qiellë
dhe të kthejë prap te na, se hyjt ta kanë zili

E na të duem fort si të duem një diell.
Thueja kangës, Rini! Thueja kangës gëzimplote!
Qeshu, rini! Qeshu! Bota asht e jote.

MIGJENI

Meritat kujt i ka merituar

Para disa javësh revista amerikane Newsweek botoi një renditje shtetesh të përpiluar nga ajo vetë. Shqipëria u rendit e 57-a midis shteteve në përgjithësi, por mori vend të parë në një renditje më vete, atë të shteteve me të ardhura të pakta. Kriteret e mara parasysh, përveç madhësisë së shteteve dhe të ardhurave, qenë arsimi, shëndeti, niveli i jetesës, gjallëria ekonomike, dhe klima politike.

Lajmi i «çmimit të parë» pushtoi rrjetin shqiptar dhe çdokush u krekos e krenua për përmendjen me emër të Shqipërisë në këtë renditje, e sidomos nga një revistë e respektuar dhe e njohur siç është Newsweek. Gëzimi është i drejtë, por i drejtë duhet të jetë dhe një rishtjellim i faktorëve që na e bënë të mundur atë «çmim». Gjella me kripë dhe kripa me karar....

Duhet vënë në dukje se «mesataren» e Shqipërisë e ulën njëkohësisht klima politike (për të cilën u përftua nota 58.67) dhe gjallëria ekonomike (për të cilën u përftua nota 34.09) dhe, nga ana tjetër, e ngritën arsimi dhe shëndeti me notat 81.02 dhe 71.02, përkatësisht. (Shiko figurën më poshtë.)

Gjithsesi, me sa pashë unë, nuk u duk askush në internet që të lavdëronte ato institucione që bënë të mundur kriteret që na falën «mesataren» tonë të lartë.

Duam apo s'duam, na pëlqen apo s'na pëlqen, duhet njohur këtu merita që i takon regjimit para vitit 1991 në Shqipëri për arritjet e bëra në të dy fushat ku vendi ynë «shkëlqen».

Ja se ç'tha vetë revista për Shqipërinë:

Shqipëria shfaqet rrallë në titujt e parë dhe duket një model i pazakontë për vende të tjera, por, në të vërtetë, kjo demokraci e re i tejkalon gjithë vendet e tjera me të ardhura të pakta. Midis kombeve në kategorinë e vet, ajo merr vazhdimisht renditjen e parë në arsim, shëndet dhe nivelin e jetesës. Pothuajse 99 përqind e shqiptarëve dinë shkrim e lexim. Edhe pse është një nga shtetet më të varfra në Evropë, burrat shqiptarë mund të parashikojnë të jetojnë mesatarisht deri në 78 vjeç, ndërsa gratë deri në 81 vjeç—statistikë kjo mjaft e mirë kur marrim parasysh se një qytetar i Gjermanisë së pasur jeton mesatarisht deri në 79 vjeç.

(përkthimi im)

Kam disa ditë që po kërkoj të dhënat e regjistrimit të popullsisë të vitit 1989—regjistrimi i fundit para eksodit që plakosi Shqipërinë—dhe nuk po i gjej kurrkund, madje as tek faqja e Institutit të Statistikave. Megjithatë mbaj mend se deri në vitin 1989 popullsia e Shqipërisë u trefishua nga periudha e para-luftës. Për më tepër, prania e shërbimeve shëndetësore dhe e arsimit të përgjithshëm u shtri në të gjithë vendin, që nga kryeqyteti e deri në fshatrat më malore të veriut të Shqipërisë. Masat e marra nga regjimi i asaj kohe synonin të shtonin popullsinë tonë dhe ta rrisnin atë të shëndoshë dhe, duke mbajtur parasysh pikëmbërritjen e tyre, ata ndihmuan në mirëqenien e popullit edhe pas rënies së regjimit të tyre. Për këtë duhen përgëzuar sepse ia arritën qëllimit dhe çuan mjekë dhe dituri aty ku asnjëra s'kishte shkelur më parë.

Ndonëse ky shkrim mund të duket si fletë lavdërimi për një diktaturë të së shkuarës, nuk e synoj si të tillë. E pranoj se ajo ishte bardhë-e-zi si shumë regjime të tjera dhe, sot për sot po e lavdëroj, por nesër ka gjasa ta shaj. Synoj më tepër të vë në dukje mungesën e nismës dhe vullnetit për të ndërtuar sot mbi atë që ngritën prindërit dhe gjyshërit tanë për pesëdhjetë vjet; synoj të theksoj mangësitë e çdo qeverie që ka pasur mundësinë të vërë dorë mbi shëndetin e qytetarëve që e sollën në fuqi por ka parapëlqyer të mbushë xhepat e saj; synoj të dënoj rrënimin e institucioneve që e mbajtën gjallë shëndetin dhe popullin e që sot lëngojnë vetë....

Me pak fjalë, përplas grushtat pa dobi....

When Journalists Redeem Themselves

Just three days ago, I was asking myself why in the world Maureen Dowd and David Brooks are on the NYT payroll. They hadn't produced an article of worth (in my opinion, of course) for weeks and I was tired of even reading them.

Yet, these last two days, both of them redeemed themselves in my eyes with their two articles:

First, Brooks wrote about the realities facing conservative legislators today as well as their precarious position between ideological alternatives and feasible, beneficial ones for the middle class that run against traditional conservative ideology. Brooks seemed to favor the realistic approaches to mending the nation's woes.

Then, there was Dowd, who wrote about the blatant hypocrisy and racism shown by the pseudo-intellectual Newt Gingrich who recently agreed with Dinesh D'Souza's assessment of Obama's politics as a result of his father's neo-colonialist world view. According to Dowd—and here I agree with her—by equating Obama's policy and view of the world to that of his father, and by tainting the character of the latter, they also insult the former.

Gingrich's and D'Souza's logic is so perverted and twisted that only an uneducated audience or bigots will embrace. But then again, look at the crowd who's gotten the mainstream Republicans' panties in a bunch....

Greeks Are the New Albanians

I clearly remember the early-late 90s when young and old Albanians in search of a better life crossed the borders—admittedly legally or illegally—into Greece, where they were met with menial jobs, police abuse, inhumane treatment at customs or in custody, as well as with cultural and religious pressure to alter their identities.

These are all true and easily researchable, but the latter is the most heinous of them all and relevant to this rant of sorts: upon arriving in Greece, most Albanians were, indeed, under great pressure to change their religion to Greek Orthodox, or at the very least, their names to typical Greek- or Orthodox-sounding names. It did not matter whether they were Orthodox in Albania but happened to have a religiously-neutral name like 'Ilir' or 'Arben'; when they went to Greece, adult Ilirs and Arbens were quickly baptized (humiliatingly by taking a dip in large cauldrons while wearing nothing but their skivvies, might I add!) to become 'Ilia' or 'Andrea.' The pressure of conversion or name changes was, of course, greater for those of Muslim extraction who had clearly Muslim-sounding names.

Today, as Greece faces the mess in which it got itself—while making no attempt to persecute those former leaders who fattened their bank accounts... hello!—it is the young people of Greece who find themselves seeking fortune and employment elsewhere.

The New York Times tells the story of a handful of young Greeks whose primary aim is to emigrate. One of them is Alexandra Mallosi and she is going to Abu Dhabi. I wonder if, once there, she will have to change her name to 'Asalah' or 'Yasmina'....

Technically, Greece holds itself capable of greater civility than certain other nations (among which Abu Dhabi must certainly figure), yet I have a feeling Alexandra will remain Alexandra even in Abu Dhabi.

I should be gleaming with schadenfreude about this whole situation, but I ought to make it clear that I do have mixed feelings about the Greek crisis.... I did, however, feel compelled to share this bit of what some might call 'karma.' I won't call it that, not believing in it and all....

Don't-Ask-Don't-Tell's Personal Price

A blog entry on The New York Times highlights the personal consequences of a discharge from the military resulting from DADT.

Besides the money we spend in training these individuals, there is a personal price that they pay themselves and if you have never been able to read or listen to a personal account of this sort, I suggest you take a few minutes and do just that.

'We have invented nothing'

I haven't heard of anybody saying anything better than what Picasso said (title above) upon seeing the Lascaux cave paintings.

I find myself saying the same thing every time I see them. Life Magazine brings to light a few never-published images of these paintings.

Apparently, there were once rhinos in France:

(Found via BoingBoing)

True Nature of a 'Porcine Loudmouth'

The Onion has outdone itself!

I see nothing satyrical in this piece on Glenn Beck, or, as he is referred to here, 'Pink-faced half-wit.' It is unfortunately true through and through....

"Almost invariably, the pink-faced half-wit becomes so arrogant and self-important that he actually starts to believe the bullshit streaming from his fleshy hole and comes to think of himself as invincible," Snider said. "If history is any indication, this latest ruddy, pabulum-spewing cretin will likely have a homosexual affair come to light or otherwise perjure himself in a way that will alienate all but his most fanatical followers."